Púff var að koma úr ræktinni! Alltaf gott að fara og hreyfa á sér bossann nú er líka aðeins meira að hreyfa heldur en hér áður fyrr í gamla daga þegar maður var bara í sínu besta ….he he ….en þetta er gaman því það er meira til að stefna að. Er að byrja aðeins að hlaupa í stað þess að vera alltaf á steppvélinni en verð nú að viðurkenna að það er ekki svo auðvelt svona á meðan maður er með barn á brjósti….þyrfti helst að geta skellt bobbingunum yfir axlirnar ha ha ha. Annars er ég nú eiginlega bara að bíða eftir að Pétur Ingi vakni ….bara farin að sakna hans ….búinn að sofa núna í þrjá og hálfan tíma úti í vagni. Held að hann sé þessi týpíska vog….heyrði allvega einu sinni að vogir væru oft svona skorpufólk …..þ.e. þá vinna þær eins og brjálæðingar í einhvern tíma og sofa svo kannski í heilan dag til að jafna sig. Hann er allavega rosalega misjafn…. suma daga vill hann helst ekki sofa neitt en svo tekur hann kannski uppá því einn og einn dag að sofa svona lengi. Annars ætla ég að fara með hann í Auchan á eftir (það er verslunarmiðstöð) og athuga hvort ég geti ekki keypt leikgrind handa honum alveg kominn tími á að setja krakkann í búr ….nei he he segi nú bara svona. Vona að þið hafið það sem best elskurnar mínar og takk fyrir að kommenta alltaf svo gaman að fá kveðjur

*Lísa* 

Nú eru 37 vikur búnar af meðgöngunni og það fer fljótlega að verða dagaspursmál hvenær litli gaurinn lætur sjá sig. Ég er komin norður til Akureyrar til mömmu og er í því að gera allt tilbúið á milli þess sem ég reyni að æfa mig í frönskunni. Mér finnst ég voða dugleg því ég held uppteknum hætti og fer reglulega að synda, fór í dag og synti 1 km…maður má nú ekki fara allt of vel með sig og hanga bara uppí sófa í leti…betra að koma blóðinu aðeins af stað….vil nefnilega ekkert að hann hafi það allt of gott þarna inni….gæti bara hætt við að koma út he he. Annars krossa ég fingur og vona að hann komi svona á þokkalega ,,réttum” tíma því Egill hefur rúmar tvær vikur hér á landinu og það væri frekar mikið svekkelsi ef hann gæti ekki verið hjá mér og séð frumburðinn okkar koma í heiminn. Vil nú bara ekki hugsa út í það ….er búin að ákveða að eignast þetta barn 12. eða 13. september svo…..nú er bara spurning hvort óskin mín rætist þar sem ég er ekki sett fyrr en 17. september. Ég ....já eða við munum allavega gera allt sem við getum til að koma þessu af stað og ….og það eru víst ýmis húsráð til …sem eiga að lokka krílið út en spurning hvað af þeim virkar….allavega sakar ekkert að prófa bara sem flest …ekki eins og maður hafi eitthvað annað að gera 

Síðasta vinnuvikan og svo er ég komin í ...ja...hömm veit bara ekki hvað langt frí. Kannski ekki rétt að segja frí því það er ábyggilega ekki frí að vera að hugsa um lítið kríli, meira svona eins og full vinna. En ég ætla að reyna að hafa það eins gott og ég get fram að fæðingu og er núna á leiðinni í sól og hita...vonum bara að ég verði ekki með lafandi tungu eins og móður hundur allan tímann. Er sem sagt að fara út til Lúx og ætla að vera þar í meira en 2 vikur að knúsa hann Egil minn

Annars er allt rosa gott að frétta af mér...meðgangan hefur fram að þessu gengið eins og í sögu fyrir utan grindarverki annars slagið. Ekki gaman að labba eins og gömul kona en ....jú jú alveg hægt að sætta sig við það fyrst að maður veit að þetta er tímabundið ástand. Hugsið ykkur samt alla sem þjást af verkjum hvern einasta dag.....sjúklinga og gamalt fólk...og kvartar ekki ...jafnvel þó að ekki sjái fyrir endann á þjáningunum. Ættum við ekki að hneigja okkur fyrir því fólki? Allavega spurning um smá tilllitsemi....hef orðið vör við það núna .....þegar ég er ekki alveg eins hraðskreið og venjulega......hvað það er nauðsynlegt að vera snöggur að vippa sér frá fólki .....t.d. í búðum ...við erum alltaf á svo mikilli ferð hér á Íslandi að stundum liggur við að fólk hlaupi mann niður í Hagkaup eða já ....bara hvar sem er.....ef maður er ekki nógu snöggur í hreyfingum

Fór á ,,djammið” á föstudaginn því það var starfsmannagleði og ég entist alveg til hálf tólf he he geri aðrir betur....já flestir gerðu reyndar betur. En ég var líka vöknuð klukkan átta á laugardagsmorgninum, spræk eins og íþróttaálfurinn....eða já allavega bara nokkuð spræk.....sleppti því samt að stökkva og fara í handahlaup eins og hann gerir.

Alltaf gaman að fara í sund...nema núna eru litlir krakkar farnir að benda á mig og segja: ,,Hún er svo feit!” Einn þriggja ára var voða mikið að pæla í bumbunni minni hefur líklega haldið að ég hafi borðað yfir mig. Stelpurnar sem voru að passa hann sögðu honum að vera ekki svona mikill dóni....ég væri bara með lítið barn í maganum...þetta var frekar fyndið og allur búningsklefinn var annað hvort hlægjandi eða glottandi. Ég spurði litla gaurinn hvort honum findist ég með soldið stóra bumbu og hann sagði: ,,Já” .....spurði hann svo hvort hann vissi að hann var einu sinni í svona bumbu sjálfur....hann horfði á mig ein augu...og sagði svo....já í bumbunni hennar mömmu minnar! Betra að hafa það á hreinu sko .... Ég var voða fegin að hann var að tala um mig þegar hann sagði: ,,Hún er svo feit!” en ekki einhverja kellinguna þarna.....ég er þó allavega ólétt....svo það er nokkuð góð afsökun fyrir því að vera með bumbu...

Eldri hjón komu nýlega inn á McDonalds og pöntuðu BigMac með gosi á tilboði. Þau skiptu öllu í tvennt, fengu aukaglas og skiptu gosinu á milli sín. Maðurinn byrjaði að borða en konan sat og horfði á. Stúlka sem var að þrífa stóðst þetta ekki og spurði hvort hún mætti ekki gefa þeim annan skammt svo þau þyrftu ekki að skipta þessu á milli sín.
Gamli maðurinn svaraði: „Við erum búin að vera gift í 50 ár og við höfum alltaf deilt öllu á milli okkar. Við breytumst ekki úr þessu.“ Stúlkan spurði konuna næst hvers vegna hún borði ekki og gamla konan svaraði: „Hann er að nota tennurnar, það kemur að mér þegar hann er búinn.“

Rosalega er fallegur dagur í dag Sit hér að drekka te svo ég verði vakandi á eftir. Er nefnilega á leiðinni í fyrsta prófið núna klukkan 9, spurning um að fá sér samt einn kaffibolla líka svona rétt áður en ég legg af stað.....þó það verði til þess að loftfimleikaæfingin í mallanum á mér byrji fyrr en venjulega. Ég hef það alltaf þannig að ég er ekkert að líta í glósurnar mínar svona rétt fyrir próf....á að vera búin að læra þetta og held að það geri ekkert gagn...annað hvort kann maður þetta nú þegar eða ekki. Ég er annars með hrikalega próftöflu þetta árið. Fer í próf í dag, á morgun og hinn....aldrei dagur á milli...hefði haldið að þetta ætti ekki að geta gerst en ....jú greinilega og ég mun sem sagt vera á tánum alveg þangað til á mánudaginn þegar ég fer í síðasta prófið.

Ég er farin að hafa smá áhyggjur af homónunum, nýbúin að monta mig að ég sé nú bara í svaka góðu jafnvægi og bla bla bla  Var á bókhlöðunni í gær og ákvað að fara og fá mér grillaða samloku. Gaurinn gleymdi að setja hana í grillið og ég sat og beið...þolinmóð. Ákvað svo að spyrja hvort hann hefði gleymt þessu....kurteisislega. Jú hann hafði bara alveg gleymt  þessu.....en skellti henni í og sagðist hækka hitann svo hún yrði tilbúin fyrr...hefur kannski séð það á mér að ég var svöng. Svo var kallað: ,,Grilluð samloka”! Ég fór og náði í hana og gaurinn sá að ég leit eitthvað skringilega á hana því hún var svona örlítið of mikið grilluð...svolítið svört eiginlega en samt .....svo hann spurði: ,,Finnst þér hún kannski of mikið grilluð?” Ég svaraði að þetta væri allt í lagi og labbaði að sætinu mínu en brá þegar ég fattaði að ég var næstum farin að grenja....YFIR SAMLOKU! Náði sem betur fer að hemja hormónana í þetta skiptið.....en guð hjálpi mér...þýðir þetta að ég á ekki eftir að verða húsum hæf....mun þetta fara versnandi þegar líður á meðgönguna???? Ó MEN!

                                           ~Kveðjur Lísa~